Είναι τρεις τα ξημερώματα. Ησυχία. Και ξαφνικά ακούς κάτι μικρά βηματάκια και μια φωνούλα: «Μαμά, μπαμπά…» Πριν το καταλάβεις, το μικρό σου έχει ήδη κάνει κατάληψη στο κρεβάτι σου.
Το να πηγαίνει το παιδί στο κρεβάτι του γονέα πρόκειται για κάτι απόλυτα φυσιολογικό που δηλώνει ότι το παιδί εκείνες τις στιγμές σε χρειάζεται κοντά του. Το να νιώθει κανείς μόνος ή και να κλαίει μέχρι να τον πάρει ο ύπνος είναι δυσάρεστο ακόμα για έναν ενήλικα, πόσο μάλλον για ένα παιδί. Τα παιδιά δεν γνωρίζουν πώς να ανακουφίζουν μόνα τους τα άσχημα συναισθήματα. Αυτό το μαθαίνουν μέσω του γονιού. Όταν το παιδί ξέρει ότι οι γονείς του είναι εκεί και του επιτρέπουν να μπει στο κρεβάτι τους όταν το θελήσει, νιώθει ασφάλεια και ανακούφιση. Έτσι αισθάνεται και δυνατό ώστε να κάνει αργότερα το βήμα του αποχωρισμού, γιατί είναι βέβαιο ότι θα μπορεί να επιστρέψει στην ασφάλεια του γονιού του οπότε το θελήσει.
Τι μπορείς όμως να κάνεις όταν το μικρό σου έρχεται στο κρεβάτι σου;
– Να το καθησυχάσεις με όμορφα λόγια και με την επαφή (μια αγκαλιά, ένα φιλί) και να το ξαναμεταφέρεις με απαλές κινήσεις στο δωμάτιό του και στο κρεβάτι του.
– Μην ξεχνάς πως ένα σταθερό πρόγραμμα φαγητού και ύπνου ενισχύει τον συνεχόμενο βραδινό ύπνο.
– Επίσης, μία σύντομη και χαλαρωτική ρουτίνα πριν τον ύπνο ηρεμεί το παιδί, το κάνει να νιώσει ασφάλεια και μπορεί να μειώσει τις νυχτερινές αφυπνίσεις.
Κι αν καμιά φορά μείνει στο κρεβάτι σου; Δεν είναι αποτυχία. Είναι αγάπη. Είναι ασφάλεια. Και αυτό θα το θυμάται, πιο πολύ απ’ ό,τι νομίζεις. Κι εσύ θα ξανακοιμηθείς κανονικά σε… πέντε χρόνια!
- Προβολές18537
- Μου αρέσει2
