Γίνεσαι γονιός για πρώτη φορά και οι σκέψεις και οι ανησυχίες σε κατακλύζουν, ακόμα και για τα πιο απλά πράγματα. Η μητέρα, η πεθερά σου, μέχρι και η Παιδίατρος σού λένε ότι «το μωρό είναι μία χαρά», αλλά μέσα σου κάτι «σε τρώει». Καταρχήν, είναι φυσιολογικό να αισθάνεσαι ανασφάλεια. Είναι η πρώτη φορά που κρατάς στην αγκαλιά σου ένα τόσο δα πλασματάκι και θέλεις να το προστατέψεις με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Ας δούμε όμως μαζί, ποια είναι τα «περίεργα» στον πρώτο χρόνο ζωής του παιδιού, που προκαλούν συχνά την ανησυχία των γονέων χωρίς λόγο!

  1. Το χέρι στο στόμα. Είναι πολύ συνηθισμένο το μωρό να βάζει συνέχεια τα χέρια του στο στόμα και εσύ να αναρωτιέσαι: άραγε πεινάει, βγάζει δόντια ή απλά διανύει ένα φυσιολογικό βήμα της ψυχοκινητικής εξέλιξής του; Δεν υπάρχει σταθερή απάντηση, αλλά εξαρτάται από την ηλικία και τη φάση στην οποία βρίσκεται το μικρό σου. Μπορεί να θέλει να σου δείξει ότι πεινάει, να θέλει να πιπιλίσει για να αντλήσει παρηγοριά, σιγουριά και ευχαρίστηση, να ανακουφιστεί από τους πόνους της οδοντοφυΐας ή απλά να βάζει το χέρι στο στόμα για να ανακαλύψει τον κόσμο που το περιβάλλει.
  2. Το κλάμα. Όταν το μωρό σου κλαίει, δεν σημαίνει υποχρεωτικά ότι κάνεις κάτι λάθος! Συνήθως, το μωρό κλαίει γιατί: 1. πεινάει, 2. θέλει να πιπιλίσει χωρίς να πεινάει, 3. θέλει να το κρατήσεις στην αγκαλιά σου, 4. έχει πρόβλημα δυσκοιλιότητας, 5. νιώθει ανία και επιζητεί ερεθίσματα, 6. είναι κουρασμένο και επιθυμεί να κοιμηθεί, 7. κρυώνει ή ζεσταίνεται, 8. θέλει άλλαγμα η πάνα του, 9. το ενοχλεί κάτι πχ. ο θόρυβος του περιβάλλοντος, 10. νιώθει δυσφορία, επειδή ανεβάζει πυρετό, 11. παρουσιάζει κολικούς, 12. βγάζει δόντια.
  3. Το βάρος. Το βάρος ενός μωρού εξαρτάται τόσο από τη διατροφή του, όσο από το βάρος γέννησης, αλλά και τη σωματική διάπλαση των γονέων. Διάφοροι εξωγενείς παράγοντες, όπως για παράδειγμα μία ίωση, μπορούν να επηρεάσουν προσωρινά αρνητικά τη λήψη βάρους. Επίσης, ποτέ δεν πρέπει να συγκρίνουμε το ένα μωρό με το άλλο, διότι το καθένα έχει το δικό του ρυθμό ανάπτυξης. Ενδεικτικά, η πλειοψηφία των μωρών αναπληρώνει το βάρος γέννησης κοντά στις 10 ημέρες ζωής, στη συνέχεια διπλασιάζει το βάρος γέννησής γύρω στον 4ο με 5ο μήνα και το τριπλασιάζει κοντά στο πρώτο έτος ζωής.
  4. Η οδοντοφυΐα. Η ανατολή του πρώτου δοντιού για το μωράκι σου αναμένεται κατά μέσο όρο μεταξύ του 6ου και 8ου μήνα ζωής και συνήθως αφορά έναν από τους κεντρικούς τομείς της κάτω γνάθου. Ωστόσο, πιστεύεται ότι η έναρξη της οδοντοφυΐας ακολουθεί κληρονομικά πρότυπα, επομένως αν εσύ ή ο σύντροφός σου βγάλατε τα πρώτα σας δόντια εξαιρετικά νωρίς ή αργά, το ίδιο θα συμβεί πιθανότατα και στο μωρό σου.
  5. Οι κενώσεις. Τις πρώτες ημέρες μετά τη γέννηση το νεογέννητο αποβάλλει το μηκώνιο, κόπρανα κολλώδη σκούρου πράσινου χρώματος. Τα θηλάζοντα βρέφη τους πρώτους μήνες ζωής παρουσιάζουν κατά μέσο όρο 3 κενώσεις την ημέρα, ενώ τα μη θηλάζοντα 2 κενώσεις κατά μέσο όρο ημερησίως. Οι κενώσεις του νεογνού που θηλάζει αποκλειστικά, μετά το 5ο – 6ο 24ωρο ζωής, έχουν κιτρινωπή χροιά και υπόξινη μυρωδιά και μπορεί να περιέχουν “σποράκια”. Οι κενώσεις του νεογνού που τρέφεται με γάλα σκόνη μετά το 5ο – 6ο 24ωρο της ζωής, είναι πολύ πιο σχηματισμένες, αυξημένης σύστασης και το χρώμα τους είναι συνήθως καφέ–κίτρινο ή καφέ–πράσινο.
  6. Οι γουλιές. Οι γουλιές, σε πολλές περιπτώσεις άφθονες σε αριθμό κατά τη διάρκεια της ημέρας, αλλά και σε ποσότητα μετά από κάθε γεύμα, αποτελούν συνήθως ένα φυσιολογικό φαινόμενο. Οφείλονται στο ότι ο σφιγκτήρας που βρίσκεται μεταξύ οισοφάγου και στομάχου είναι αρκετά χαλαρός, με αποτέλεσμα η τροφή να επιστρέφει από το στομάχι προς τη στοματική κοιλότητα. Εάν το μωρό σου αναπτύσσεται φυσιολογικά, δεν υπάρχει σοβαρός λόγος ανησυχίας. Συνήθως οι γουλιές μειώνονται έπειτα από τον 6ο μήνα ζωής και με την εισαγωγή των στερεών τροφών.
  7. Τα δάκρυα και ο στραβισμός. Μην παραξενευτείς, εάν κατά τη διάρκεια του πρώτου μήνα ζωής το μωρό σου δεν εμφανίζει δάκρυα ενώ κλαίει. Πρόκειται για ένα φυσιολογικό φαινόμενο, το οποίο οφείλεται στην ανωριμότητα των δακρυϊκών αδένων και σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να παραταθεί μέχρι τον τρίτο μήνα ζωής. Επίσης, φαινόμενα στραβισμού κατά τους πρώτους μήνες ζωής είναι φυσιολογικά. Γύρω στον 6ο μήνα ζωής σταθεροποιείται ο πλήρης συντονισμός των οφθαλμών και η αίσθηση του βάθους. Κατ επέκταση, τα φαινόμενα στραβισμού μειώνονται σταδιακά μέχρι να εξαφανιστούν.
  8. Η ομιλία. Γύρω στον 3ο με 4ο μήνα το μωρό γελά ανταποκρινόμενο και σε διασκεδάζει με νέους ήχους, όταν παίζεις μαζί του. Στον 5ο μήνα συνήθως μιλά γρήγορα και απερίσκεπτα, χωρίς νόημα. Από τον 6ο μήνα και στη συνέχεια αρχίζει σταδιακά να χρησιμοποιεί επαναλαμβανόμενες συλλαβές και να μιμείται ήχους. Μην βιάζεσαι για να ακούσεις την πρώτη λεξούλα από τα χείλη του μωρού σου! Κάποια μωρά την προφέρουν πριν τους 12 μήνες ζωής, ενώ άλλα κάπως αργότερα. Εξάλλου, το κάθε μωρό είναι ξεχωριστό!
  9. Οι στερεές τροφές. Η εισαγωγή των στερεών τροφών στη διατροφή του βρέφους γίνεται ιδανικά στον 6ο μήνα ζωής. Το μικρό σου, παρόλο που στα μάτια σου φαντάζει ακόμα πολύ μικρό για να μασήσει και να καταπιεί την τροφή, στην ηλικία αυτή έχει αναπτύξει πλέον όλες τις απαραίτητες δεξιότητες για να το καταφέρει: διατηρεί αρκετά καλά την καθιστή θέση, το γαστρεντερικό και το νεφρικό του σύστημα έχουν πλέον ωριμάσει και το αντανακλαστικό προβολής της γλώσσας κατά τη σίτιση έχει πλέον εξαλειφθεί.
  10. Το άγχος αποχωρισμού. Γύρω στον έκτο μήνα, το μωρό σου αρχίζει να καταλαβαίνει ότι εσύ και εκείνο είσαστε δύο διαφορετικοί άνθρωποι. Το γεγονός αυτό μπορεί να του είναι ιδιαίτερα τρομακτικό, οπότε και προσκολλάται ακόμα περισσότερο επάνω σου, εκδηλώνοντας κατ αυτόν τον τρόπο το άγχος αποχωρισμού που βιώνει. Όλη αυτή η προσκόλληση του μωρού σ’εσένα στη συγκεκριμένη φάση είναι σημαντική γιατί του προσφέρει μία σταθερή βάση, επάνω στην οποία θα στηρίξει την εξερεύνηση του εγώ του και της αντίληψης του κόσμου που το περιβάλλει.

© Copyright 2017 Αλεξάνδρα Κοσμαρίκου - by Good-Morning

Άμεση επικοινωνία        6981 080369

Τελευταία ανάρτηση: