Πολλοί είναι οι γονείς που, ακούγοντας το μικρό τους να βήχει ανησυχούν, θεωρώντας ότι έχει άσθμα. Άραγε ισχύει; Για να σας καθησυχάσω, στην πλειονότητα των περιπτώσεων ο βήχας και το άσθμα δεν συνυπάρχουν. Δηλαδή, πολλά παιδιά παρουσιάζουν βήχα, αλλά λίγα από αυτά, τα πιο ευαίσθητα, παρουσιάζουν άσθμα. Τι είναι όμως το άσθμα, πώς εκδηλώνεται και τι συνέπειες έχει για τον παιδικό οργανισμό; Υπάρχει θεραπεία; Ας προσπαθήσουμε να ξεκαθαρίσουμε καλύτερα τα πράγματα.. 

Τι είναι το άσθμα
Το άσθμα αποτελεί την πιο συχνή χρόνια νόσο της παιδικής ηλικίας στον Δυτικό κόσμο. Η συχνότητά του παρουσιάζει τάση αύξησης σε παγκόσμια κλίμακα, με ένα στα δέκα παιδιά να πάσχουν από άσθμα στη χώρα μας. Πρόκειται για μια σοβαρή νόσο για τα παιδιά, αφού μειώνει την ποιότητα ύπνου τους, περιορίζει τη φυσιολογική δραστηριότητά τους και αποτελεί μία από τις συχνότερες αιτίες απουσίας από το σχολείο και των γονέων τους από την εργασία. Επίσης, αποτελεί μία από τις σοβαρότερες αιτίες εισαγωγών στα νοσοκομεία, με συνέπεια την οικονομική επιβάρυνση του κρατικού συστήματος.
Στο άσθμα προσβάλλονται οι βρόγχοι, δηλαδή οι σωλήνες μεταφοράς του αέρα (αεραγωγοί) προς τους πνεύμονες, οι οποίοι λόγω της φλεγμονής παρουσιάζονται κόκκινοι, οιδηματώδεις («πρησμένοι») και ευαίσθητοι, με αποτέλεσμα ο αυλός τους να στενεύει. Επίσης, οι μικροί μύες που περιβάλλουν τους βρόγχους σαν δακτυλίδια διεγείρονται και προκαλούν σπασμό (βρογχόσπασμο), ενώ συνυπάρχει και υπερβολική παραγωγή τοπικών εκκρίσεων στο εσωτερικό των βρόγχων. Τα παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα ο αέρας να εισέρχεται και να εξέρχεται από τους πνεύμονες με δυσκολία.

Τι προκαλεί την εμφάνιση του άσθματος
Κληρονομικότητα: παιδιά ασθματικών γονέων έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα εμφάνισης άσθματος.
Βρογχική υπεραντιδραστικότητα: είναι η υπερβολική αντίδραση των βρόγχων σε κοινά ερεθίσματα όπως αλλεργιογόνα ή κρύος αέρας.
Ατοπία-αλλεργία: σε γύρη, ακάρεα, τρίχωμα γάτας ή σκύλου, μύκητες κτλ.
Κάπνισμα: το κάπνισμα της μητέρας κατά την εγκυμοσύνη, καθώς και η έκθεση του παιδιού στη συνέχεια στο παθητικό κάπνισμα αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης άσθματος. Το κάπνισμα κατά τη διάρκεια της εφηβείας αποτελεί επίσης παράγοντα κινδύνου.
Μόλυνση περιβάλλοντος: το νέφος ευνοεί την εκδήλωση συμπτωμάτων σε ασθματικούς ασθενείς.
Παχυσαρκία: τα παχύσαρκα άτομα παρουσιάζουν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης άσθματος.
Ψυχολογικοί παράγοντες: θα μπορούσαμε να αναφέρουμε: α) άσχημες ενδοοικογενειακές σχέσεις, β) προβλήματα στη σχολική ή προσχολική περίοδο ή γενικά στην κοινοτική ζωή, γ) καταστάσεις ψυχολογικού shock, όπως απώλεια συγγενικού προσώπου, έντονο τρόμαγμα κ.λ.π., δ) ζήλεια, κυρίως προς κάποιο άλλο μέλος της οικογένειας, συνήθως τον αδελφό ή την αδελφή, κ.ά.

Διάγνωση του άσθματος
Το καλό ιατρικό ιστορικό και η κλινική εικόνα αρκούν για τη διάγνωση μιας ασθματικής κρίσης. Τα πιο συχνά συμπτώματα του άσθματος είναι ο βήχας, κυρίως νυχτερινός ή και μετά από άσκηση, η δυσκολία στην αναπνοή (δύσπνοια), με το χαρακτηριστικό “σφύριγμα” που μπορεί να παρουσιάσουν κάποια παιδιά και το βάρος ή σφίξιμο στο στήθος. Χαρακτηριστικά το παιδί αναπνέει πολύ πιο συχνά και συνήθως στα μικρότερα παιδιά είναι ιδιαίτερα εμφανής η κίνηση της κοιλιάς και του θώρακα, που εισέρχονται και εξέρχονται έντονα. Ένας ολοκληρωμένος έλεγχος περιλαμβάνει τη σπιρομέτρηση, την ακτινογραφία θώρακος και τον ειδικό έλεγχο ανίχνευσης αλλεργίας, μέσω δερματικών και αιματολογικών εξετάσεων.

Αντιμετώπιση του άσθματος
Δυστυχώς, σύμφωνα με την κλασική ιατρική δεν μπορεί να υπάρξει ίαση για το άσθμα. Ένα παιδί με άσθμα θεωρείται χρόνιος ασθενής και θα πρέπει να λαμβάνει εισπνεόμενα και άλλα φάρμακα για μεγάλα χρονικά διαστήματα, ακόμα και όταν το πρόβλημα του είναι σε ύφεση. Μπορούν βέβαια να χρησιμοποιηθούν φαρμακολογικά και μη-φαρμακολογικά μέτρα για να περιορίσουν τη συχνότητα, σοβαρότητα και διάρκεια των ασθματικών παροξυσμών. Τα μη φαρμακολογικά μέτρα περιλαμβάνουν την αποφυγή ενοχοποιητικών παραγόντων (καπνός από τσιγάρο, παχυσαρκία, ακάρεα, μύκητες, γύρη κτλ.) και έχουν περιορισμένο εύρος επιτυχίας για τον πλήρη έλεγχο του άσθματος. Από την άλλη, η φαρμακευτική θεραπεία περιλαμβάνει συμπτωματικά φάρμακα, όπως εισπνεόμενα κορτιζονούχα και βρογχοδιασταλτικά. Επίσης, σε έντονους παροξυσμούς ενδείκνυται η χορήγηση κορτιζόνης από το στόμα.

Η συμβολή της Ομοιοπαθητικής
Λαμβάνοντας υπόψη το πόσο μπορεί να επιδράσει το άσθμα στην ποιότητα ζωής του παιδιού και της οικογένειάς του, αντιλαμβάνεστε το πόσο καίριας σημασίας είναι τόσο η έγκαιρη διάγνωσή του, αλλά και η χρησιμοποίηση ιατρικών μεθόδων ικανών να οδηγήσουν στην πλήρη ίαση. Μία από αυτές είναι και η Ομοιοπαθητική. Η Ομοιοπαθητική δεν στοχεύει στην καταστολή των συμπτωμάτων της ασθματικής κρίσης όπως η κλασική ιατρική. Μέσω του ομοιοπαθητικού ιστορικού, λαμβάνονται διάφορες πληροφορίες πάνω στις σωματικές και ψυχοδιανοητικές λειτουργίες του οργανισμού. Με τη χορήγηση των ομοιοπαθητικών φαρμάκων ενισχύεται ο αμυντικός μηχανισμός του οργανισμού, ανεβαίνει το επίπεδο υγείας και το άσθμα θεραπεύεται. Ιδιαίτερη σημασία στην ομοιοπαθητική προσέγγιση του άσθματος έχουν η συμπτωματολογία της ασθματικής κρίσης, όπως εξατομικευμένα εκδηλώνεται σε κάθε παιδί, η κληρονομικότητα, οι δερματολογικές εκδηλώσεις που πιθανόν προηγήθηκαν, καθώς και η ύπαρξη ψυχολογικών παραγόντων που ευνοούν την εμφάνιση της κρίσης.
Πληροφορηθείτε έγκαιρα αν δεν γνωρίζετε τις θεραπευτικές ικανότητες της Ομοιοπαθητικής. Μην στερείτε από το παιδί σας τη δυνατότητα να βιώσει ελεύθερα την καθημερινότητά του, λόγω της δικής σας άγνοιας. Δώστε τη δυνατότητα στο μικρό σας να ζήσει χωρίς περιορισμούς το παιχνίδι και την ανεμελιά, καθώς και να μπορεί να παρακολουθεί τα μαθήματά του στο σχολείο καθημερινά, χωρίς να αναγκάζεται να μείνει σπίτι επειδή είναι άρρωστο. Και το κυριότερο, δώστε του τη δυνατότητα να μεγαλώσει χωρίς εξάρτηση από εισπνοές και κορτιζόνη. 

© Copyright 2017 Αλεξάνδρα Κοσμαρίκου - by Good-Morning

Άμεση επικοινωνία        6981 080369

Τελευταία ανάρτηση: