Αν και δεν υπάρχει συγκεκριμένη στιγμή για την έναρξη της νεογιλής οδοντοφυΐας, η ανατολή του πρώτου δοντιού για το μωράκι σας αναμένεται κατά μέσο όρο μεταξύ του 6ου και 8ου μήνα ζωής και συνήθως αφορά έναν από τους κεντρικούς τομείς της κάτω γνάθου. Ωστόσο, πιστεύεται ότι η έναρξη της οδοντοφυΐας ακολουθεί κληρονομικά πρότυπα, επομένως αν εσείς ή ο σύντροφός σας βγάλατε τα πρώτα σας δόντια εξαιρετικά νωρίς ή αργά, το ίδιο θα συμβεί πιθανότατα και στο μωρό σας. Η ανατολή όλων των νεογιλών δοντιών ολοκληρώνεται πριν τα τρίτα γενέθλια του παιδιού, κατά μέσο όρο στους 12-24 μήνες.

Τα συμπτώματα της οδοντοφυΐας συνήθως προηγούνται της εμφάνισης του δοντιού κατά αρκετές εβδομάδες, ακόμα και μήνες σε μερικές περιπτώσεις και διαφέρουν από παιδί σε παιδί. Η σιελόρροια που παρουσιάζεται γύρω στον 3ο με 4ο μήνα οφείλεται στην ενεργοποίηση των σιελογόνων αδένων και είναι συνήθως η πρώτη ένδειξη προετοιμασίας της οδοντοφυΐας. Η αυξημένη έκκριση σάλιου μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό του δέρματος του μωρού γύρω από το στόμα και το πηγούνι, ο οποίος λύνεται με τη διατήρηση της περιοχής στεγνής και την εφαρμογή της κατάλληλης κρέμας. Η επιθυμία του παιδιού να δαγκώνει είναι μία άλλη ένδειξη οδοντοφυΐας. Το μωρό αρχίζει να δαγκώνει οτιδήποτε καταφέρνει να βάλει στο στόμα του, από τη στιγμή που το μασούλημα, ιδιαίτερα των σκληρών αντικειμένων, ανακουφίζει την πίεση που ασκείται κάτω από τα ούλα. Στην περίπτωση αυτή, ένας δακτύλιος οδοντοφυΐας μπορεί να είναι αποτελεσματικός στο να απαλύνει τον πόνο. Επιπλέον, κατά την ανατολή των γομφίων, το μωρό μπορεί να τραβάει τα αυτιά και τα μάγουλά του, καθώς ο πόνος αντανακλάται μέσω των νευρώνων σε αυτές τις περιοχές. Επίσης, το μωρό που βγάζει δοντάκι μπορεί να παρουσιάσει κενώσεις λιγότερο σχηματισμένες, καθώς και συχνότερες νυχτερινές αφυπνίσεις.

Ορισμένα μωρά βγάζουν τα πρώτα δοντάκια τους, τους λεγόμενους νεογιλούς, εύκολα και ανώδυνα. Πολλά όμως, κάθε φορά που προβάλλει ένα δοντάκι, υποφέρουν από έντονη ενόχληση, είναι κακοδιάθετα, ανήσυχα και ευερέθιστα. Είναι κοινή η εικόνα του βρέφους που κλαίει και δεν ηρεμεί, παρά μόνο όταν οι γονείς το παίρνουν αγκαλιά και περπατούν λικνίζοντάς το πάνω κάτω στο δωμάτιο. Το μωρό αντιδρά έντονα, είτε όταν του προσφέρεται κάποιο παιχνιδάκι, είτε όταν κάποιος άλλος πλησιάζει για να το παρηγορήσει. Στο τέλος, μόλις οι γονείς αποκαμωμένοι προσπαθήσουν να το ακουμπήσουν στο κρεβατάκι του για να κοιμηθεί, αυτό ξαναρχίζει το έντονο κλάμα, φέρνοντάς τους σε απελπισία.

Η εικόνα του βρέφους που μόλις περιγράφηκε, δυστυχώς δεν έχει ουσιαστική δυνατότητα θεραπείας από την Κλασσική Ιατρική. Αντιθέτως, η Ομοιοπαθητική Ιατρική μπορεί να προσφέρει ουσιαστική βοήθεια, καταπραΰνοντας τα συμπτώματα της οδοντοφυΐας και ηρεμώντας το μωρό. Με φυσικό τρόπο και χωρίς παρενέργειες, ο αγνός παιδικός οργανισμός επανέρχεται σε ομοιόσταση, μέσω της χρήσης των Ομοιοπαθητικών φαρμάκων. Συμπερασματικά η Ομοιοπαθητική, βοηθώντας νωρίς τον παιδικό οργανισμό να επανακτήσει την ισορροπία του, αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη για τη μελλοντική του υγεία και ευεξία.

Άμεση επικοινωνία        6981 080369

Τελευταία ανάρτηση: