Η Παχυσαρκία αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας, με κυρίαρχη την παιδική παχυσαρκία, η οποία παρουσιάζει δραματική αύξηση τα τελευταία χρόνια. Ενώ παλαιότερα υπήρχε σοβαρό πρόβλημα υποθρεψίας και έλλειψης τροφής, σήμερα η μάστιγα της σύγχρονης εποχής είναι το αυξημένο σωματικό βάρος.

Τι ορίζουμε ως παχυσαρκία;
Ως παχυσαρκία, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ορίζεται η παθολογική εκείνη κατάσταση που χαρακτηρίζεται από υπερβολικό σωματικό λίπος σε βαθμό τέτοιο που έχει δυσμενείς επιπτώσεις στον οργανισμό, οδηγώντας στην ελάττωση του προσδόκιμου επιβίωσης και την εμφάνιση αυξημένων προβλημάτων υγείας.

Πόσο συχνή είναι η Παχυσαρκία;
Στις λεγόμενες αναπτυγμένες δυτικές χώρες σε κάθε 3 άτομα, ένα έχει φυσιολογικό βάρος, ένα είναι υπέρβαρο και ένα είναι παχύσαρκο, με την Ελλάδα δυστυχώς να καταλαμβάνει μία από τις πρώτες θέσεις παγκοσμίως στην παχυσαρκία. Το ιδιαίτερα ανησυχητικό όμως πρόβλημα από επιδημιολογικής άποψης είναι η κατακόρυφη αύξηση της παιδικής παχυσαρκίας.

Πως μετριέται ο βαθμός παχυσαρκίας;
Οι παιδίατροι για να ελέγξουν το βάρος του παιδιού σε σχέση με την ηλικία του συμβουλεύονται ειδικές καμπύλες ανάπτυξης. Επίσης, ο Δείκτης Μάζας Σώματος σε παιδιά και ενήλικες αποτελεί τον πλέον αποδεκτό τρόπο αξιολόγησης της παχυσαρκίας. Υπολογίζεται από τον λόγο του βάρους (σε κιλά) δια του τετραγώνου του ύψους (σε μέτρα). Με βάση το BMI ένα άτομο θεωρείται ότι είναι: Ελλιποβαρές (ΒΜΙ μικρότερο του 18.5), Φυσιολογικού βάρους (ΒΜΙ ανάμεσα σε 18.5 και 25), Υπέρβαρο (ΒΜΙ ανάμεσα σε 25 και 30)ή Παχύσαρκο (ΒΜΙ πάνω από 30).
Τα τελευταία χρόνια έχει διαπιστωθεί, ότι πολύ μεγάλη σημασία για την εκδήλωση των επιπλοκών της παχυσαρκίας έχει η λεγόμενη κατανομή του περίσσιου λίπους. Η περίσσια αυτή του λίπους μπορεί να κατανέμεται είτε στην περιφέρεια (παχυσαρκία «σαν αχλάδι», «γυναικεία-γυνοειδής παχυσαρκία»), οπότε μιλάμε για περίσσεια υποδόριου λίπους, είτε στην μέση (παχυσαρκία «σαν μήλο», «ανδρική-ανδροειδής παχυσαρκία»), οπότε αναφερόμαστε σε αυξημένο ενδοκοιλιακό ή σπλαχνικό λίπος. Η περίσσεια του σπλαχνικού λίπους είναι εκείνη που θεωρείται σαφώς πιο επιβαρυντική για την εκδήλωση των επιπλοκών της παχυσαρκίας.

Που οφείλεται η παχυσαρκία;
Στις περισσότερες περιπτώσεις τα περιττά κιλά είναι αποτέλεσμα της αυξημένης πρόσληψης θερμίδων μέσω της διατροφής και της ουσιαστικά «ανύπαρκτης» σωματικής δραστηριότητας. Ένα πολύ μικρό ποσοστό παχυσάρκων οφείλει το πρόβλημα του σε οργανικές, κυρίως ενδοκρινολογικές ασθένειες πχ υποθυρεοειδισμός.

Που βασίζεται η σωστή αντιμετώπιση της παχυσαρκίας
Εάν η παχυσαρκία παρουσιάζει οργανικό υπόστρωμα, για παράδειγμα τον υποθυρεοειδισμό, η θεραπεία θα εστιαστεί στην αντιμετώπιση της πρωταρχικής διαταραχής. Στην περίπτωση αυτή η Ομοιοπαθητική μπορεί να βοηθήσει μόνη της ή σε συνδυασμό με την κατάλληλη αγωγή από ενδοκρινολόγο.
Στην περίπτωση της παχυσαρκίας μη οργανικής φύσεως, το πρώτο και ουσιαστικότερο βήμα για έναν παχύσαρκο είναι να παραδεχτεί ότι έχει το κύριο μερίδιο ευθύνης για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Αυτό θα τον βοηθήσει να αναγνωρίσει και την παραίτηση που τον χαρακτηρίζει, διαδικασία οδυνηρή, αλλά και απαραίτητη. Την παραίτηση που εκφράζεται με τη γνωστή ρήση: «Εντάξει,τι να κάνουμε,έχω πάρει μερικά κιλά», η οποία συνήθως ακολουθείται από χίλιες δυο δικαιολογίες. Φταίει η κληρονομικότητα, φταίει το άγχος, φταίει η ηλικία, φταίνε χίλια δυο πράγματα εκτός από εμάς τους ίδιους. Εφόσον το άτομο αναλάβει τις ευθύνες του, θα είναι στη συνέχεια διατεθειμένο να κάνει ό,τι χρειάζεται για να επιτύχει την απώλεια βάρους, συνδυάζοντας κατάλληλη διατροφή, άσκηση και ομοιοπαθητική αγωγή.

Η δίαιτα και η σωματική δραστηριότητα έχουν μόνιμα αποτελέσματα μόνο σε μακροχρόνια βάση, κάτι το οποίο απαιτεί επιμονή και υπομονή. Αυτό ακριβώς είναι το σημείο όπου οι πιο πολλοί παχύσαρκοι δυσκολεύονται ιδιαίτερα, αλλά και αυτό ακριβώς είναι το σημείο όπου η βοήθεια της Ομοιοπαθητικής μπορεί να είναι μεγάλη και πολλές φορές αναντικατάστατη. Ενισχύοντας την θέληση, την επιμονή και βελτιώνοντας γενικότερα την ψυχολογία του ατόμου, αποτελεί πολύτιμο όπλο, ώστε να ξεπεραστούν οι δύσκολες αυτές στιγμές με μεγαλύτερη ευκολία. Επίσης, εξισορροπώντας το νευρικό σύστημα και μειώνοντας το άγχος, η ομοιοπαθητική έχει ως αποτέλεσμα την μείωση των επεισοδίων «επιδρομής» στο ψυγείο. Εν τέλει, στις περιπτώσεις που η παχυσαρκία οφείλεται σε λανθασμένες διατροφικές συνήθειες σε συνδυασμό με μια τάση «αργού μεταβολισμού», η Ομοιοπαθητική μπορεί να βοηθήσει πάρα πολύ αποκαθιστώντας μια καλύτερη λειτουργία του μεταβολισμού, ώστε η δίαιτα να αρχίσει να αποδίδει.
Η αποβολή των λανθασμένων διατροφικών συνηθειών είναι πιο εύκολο να επιτευχθεί κατά την παιδική ηλικία σε σχέση με την ενήλικη ζωή, από τη στιγμή που τα παιδιά δεν έχουν ακόμα διαμορφώσει εξολοκλήρου τις διατροφικές τους συνήθειες. Επίσης, είναι πολύ πιο εύκολο για ένα παιδί να εντάξει την σωματική δραστηριότητα στη ζωή του, σε σχέση με έναν ενήλικα. Η ομοιοπαθητική αγωγή, με τον ίδιο μηχανισμό που λειτουργεί στον ενήλικα, έχει άμεση ανταπόκριση και στον παιδικό οργανισμό ως αγνός και ανέγγιχτος που είναι και το κυριότερο, χωρίς εθισμό ή παρενέργειες.

Επειδή η παχυσαρκία έχει σαφώς σχέση με το σύνολο της ψυχοσωματικής ισορροπίας του ατόμου, η ομοιοπαθητική, μέσω της ολιστικής ψυχοσωματικής ενίσχυσης του οργανισμού, δίνει απτά αποτελέσματα. Με φυσικό τρόπο, συνεισφέρει ουσιαστικά στην προσπάθεια του ατόμου, δίνοντάς του περισσότερες δυνάμεις και ευεξία, ώστε η προσπάθεια αυτή να γίνει ευκολότερη και αποτελεσματικότερη.

Άμεση επικοινωνία        6981 080369

Τελευταία ανάρτηση: