Ασφαλώς δεν είναι φίλος μας, αλλά μην νομίζετε πως είναι και εχθρός μας! Σκεφτείτε τον πυρετό σαν τον σκύλο, που σαν καλός φύλακας, γαβγίζει όποτε κάποιος πλησιάζει στο σπίτι. Όταν γαβγίζει στον φίλο ή κάποιον περαστικό, τον ηρεμούμε και τον κάνουμε να σωπάσει. Όταν όμως γαβγίζει στον εχθρό ή τον κλέφτη, τον χαιρόμαστε, γιατί μας βοηθάει και συχνά τους τρέπει σε φυγή. Εχθρός δεν είναι ο πυρετός αλλά η αιτία που τον προκαλεί.
Πυρετός είναι η αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος πάνω από τα φυσιολογικά επίπεδα και αποτελεί μια φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού μας και μάλιστα μέρος της άμυνάς μας απέναντι σε μία ποικιλία παραγόντων, με συνηθέστερο αίτιο τις λοιμώξεις, ιογενείς κυρίως, αλλά και βακτηριακές.

Πότε ένα παιδί έχει πυρετό
Η συνηθισμένη θερμοκρασία του ανθρώπινου σώματος είναι περίπου 37οC. (βαθμοί Κελσίου). Στην πραγματικότητα όμως, υπάρχει μια σχετική ατομική διακύμανση της κανονικής θερμοκρασίας. Επίσης, η θερμοκρασία του σώματος παρουσιάζει μια διακύμανση καθόλη τη διάρκεια της ημέρας, κατά 0, 5-1o C, ποτέ όμως δεν υπερβαίνει τους 38οC. Η χαμηλότερη θερμοκρασία ανευρίσκεται κατά τις πρωινές ώρες και η υψηλότερη κατά τις απογευματινές. Πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι στο ίδιο παιδί, ακόμη και την ίδια χρονική στιγμή, η θερμοκρασία δεν είναι ισάριθμη σε όλα τα σημεία θερμομέτρησης. Έτσι, για παράδειγμα, η θερμοκρασία στο ορθό είναι συνήθως κατά 0, 4 έως και 1 βαθμό υψηλότερη απ’ό, τι στη μασχάλη.

Είναι σημαντικό επίσης να γνωρίζουμε ότι αυτή η διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ ορθού και μασχάλης δεν είναι πάντοτε σταθερή. Δεν μπορούμε, δηλαδή, να αφαιρούμε από τη θερμοκρασία ορθού ένα νούμερο και να έχουμε τη θερμοκρασία της μασχάλης. Για αυτό, όταν θέλουμε να παρακολουθούμε την πορεία του πυρετού ενός παιδιού, πρέπει να το θερμομετρούμε πάντα στην ίδια θέση και ακόμη να αναφέρουμε στο γιατρό τη θέση που το θερμομετρήσαμε.
Τα «δέκατα» αποτελούν για τους γονείς πηγή μεγάλου άγχους και ανησυχίας. Πολλοί γονείς, ανακαλύπτοντας ότι το παιδί τους, κυρίως τις απογευματινές ώρες, παρουσιάζει δεκατική πυρετική κίνηση, θερμομετρούν το παιδί συνέχεια και συχνά καταφεύγουν σε διάφορες εξετάσεις για να «διερευνήσουν το πρόβλημα». Όπως προαναφέρθηκε, η φυσιολογική θερμοκρασία του σώματος παρουσιάζει σημαντικές διακυμάνσεις και θερμοκρασίες λίγο ανώτερες είναι φυσιολογικές, ιδίως τις απογευματινές ώρες. Επίσης, ήπια αύξηση της θερμοκρασίας μπορεί να παρουσιαστεί έπειτα από σωματική άσκηση, έπειτα από πολύωρη έκθεση στον ήλιο, κατόπιν λήψης φαγητού και λόγω υπερβολικής ένδυσης, δυσανάλογης με την εξωτερική θερμοκρασία.
Μιλάμε για πυρετό όταν το θερμόμετρο δείχνει θερμοκρασία πάνω από 38οC στη μασχάλη ή πάνω από 38, 4οC στο ορθό. Υψηλός πυρετός είναι η θερμοκρασία πάνω από 40, 5οC στη μασχάλη.

Πως μετράμε τον πυρετό
Τη θερμοκρασία τη μετράμε με θερμόμετρο και δεν βασιζόμαστε ποτέ στην αίσθηση της αφής. Παλαιότερα χρησιμοποιούσαμε υδραργυρικά θερμόμετρα τα οποία όμως τείνουν να εγκαταλειφθούν λόγω του ότι είναι εύθραυστα και ο οξειδωμένος υδράργυρος είναι δηλητήριο. Να προτιμάτε στην αρχή ένα απλό και εύχρηστο ηλεκτρονικό θερμόμετρο.
Τα συνήθη μέρη του σώματος που χρησιμοποιούμε για τη μέτρηση της θερμοκρασίας είναι η μασχάλη και το ορθό.

Στη μασχάλη: τοποθετούμε το θερμόμετρο με την μεταλλική άκρη προς τα πάνω, στο βάθος της μασχάλης, ώστε να ακουμπά τελείως στο δέρμα, και φέρνουμε το μπράτσο σε επαφή με το σώμα, κρατώντας το ακίνητο για 2΄-5΄, ανάλογα με το θερμόμετρο. Η μασχάλη του παιδιού πρέπει να είναι στεγνή.
Στο ορθό: είναι ο πιο ακριβής τρόπος μέτρησης της θερμοκρασίας. Συστήνεται σε νεογνά και βρέφη.
• Βάζουμε στη μεταλλική άκρη του θερμομέτρου λίγη βαζελίνη ή άλλη κρέμα για να γλιστράει.
• Τοποθετούμε το παιδί με την κοιλιά πάνω στους μηρούς μας. Πιο ήρεμα μωρά μπορούν να είναι ανάσκελα με τα πόδια σηκωμένα.
• Με το ένα χέρι ακινητοποιείτε το μωρό και με το άλλο εισάγετε το θερμόμετρο σε βάθος διπλάσιο του μεταλλικού άκρου του στον πρωκτό του μωρού (2-3 εκ). Σε αυτό το σημείο ίσως χρειαστείτε βοήθεια από κάποιον άλλο προκειμένου να σταθεροποιήσει το μωρό.
• Κρατάτε σταθερό το θερμόμετρο για 2-3 λεπτά περίπου.

Αντιμετώπιση πυρετού
Ο πυρετός αντιμετωπίζεται με τη χορήγηση αντιπυρετικών φαρμάκων, σύμφωνα με τις οδηγίες του παιδιάτρου σε δοσολογία και συχνότητα. Πυρετός μέχρι 38.5οC στη μασχάλη, σε ένα παιδί που δεν παρουσιάζεται πάσχων, δεν χρειάζεται καμία φαρμακευτική αντιμετώπιση, εκτός κι αν για ειδικούς λόγους, (π.χ. ιστορικό πυρετικών σπασμών), συστήνεται κάτι διαφορετικό από τον παιδίατρο.
Είναι λάθος -λόγω της αγωνίας μας- να βιαζόμαστε να δούμε την πτώση του πυρετού. Τα φάρμακα χρειάζονται χρόνο για να δράσουν. Δεν γίνονται μαγικά. Αν λοιπόν δώσουμε (έστω και στην σωστή δόση) ένα σιρόπι, είναι απαραίτητο να περιμένουμε την δράση του τουλάχιστον μετά από μία ώρα. Αν έχουμε χρησιμοποιήσει υπόθετα, η πτώση του πυρετού επέρχεται λίγο νωρίτερα, περίπου μέσα σε 40-45 λεπτά.
Επίσης, λάβετε υπόψιν ότι τα αντιπυρετικά προκαλούν μείωση της θερμοκρασίας, αλλά δεν την επαναφέρουν στα φυσιολογικά επίπεδα, εκτός αν ο πυρετός είναι χαμηλός εξ αρχής. Για παράδειγμα, αν ένα παιδί πριν τη λήψη του φαρμάκου έχει 39-40oC πυρετό, ακόμα και μετά την λήψη σωστής δόσης αντιπυρετικού, η θερμοκρασία σε μια ώρα θα κατέβει γύρω στο 38oC. Είναι κάτι αναμενόμενο, λογικό, και δεν σημαίνει ότι το αντιπυρετικό δεν έδρασε επαρκώς.

Παράλληλα με τη χορήγηση αντιπυρετικών, καλό είναι να συνδυάζετε ένα ελαφρύ ντύσιμο, έτσι ώστε ο οργανισμός να μπορεί να αποβάλλει τη θερμότητα και να τοποθετείτε ψυχρά επιθέματα στο μέτωπο του παιδιού. Αν το παιδί παρουσιάζει ρίγος (φρίκια), σημαίνει ότι η θερμοκρασία ανεβαίνει. Στη φάση αυτή πρέπει να αναβάλετε για λίγο τα πιο πάνω μέτρα και να σκεπάσετε το παιδί μέχρι να σταματήσει το ρίγος. Όταν ο πυρετός ξεπεράσει τους 39.8οC και το παιδί δεν παρουσιάζει πλέον ρίγος μπορείτε να το ανακουφίσετε με ένα ολόσωμο μπάνιο με χλιαρό νερό.
Μην ανησυχείτε αν το παιδί σας δεν τρώει όταν είναι άρρωστο. Η όρεξή του θα επανέλθει τη στιγμή που θα νιώσει καλύτερα, κάτι το οποίο επιτυγχάνεται συνήθως δύο με τρεις ημέρες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων. Γενικά αποφεύγετε τη σίτιση όταν το παιδί έχει πυρετό. Λόγω της δυσφορίας, μετά την λήψη τροφής μπορεί να παρουσιάσει εμετό. Δώστε μεγάλη σημασία στην ενυδάτωση, δηλαδή στη λήψη υγρών από το στόμα. Τα υγρά είναι τα πιο σημαντικά από την στερεά τροφή στην οξεία φάση, καθώς συμβάλλουν στο να προληφθεί η αφυδάτωση. Καλό είναι επίσης να γνωρίζετε, ότι επί εμπυρέτου ο οργανισμός καταναλώνει πολύ περισσότερη ενέργεια. Για αυτό και είναι πολύ σημαντικό το παιδί που είναι άρρωστο να αναπαύεται επαρκώς. Μην παρεξηγείτε το μικρό σας εάν γίνεται πιο γκρινιάρικο και επιζητά περισσότερο την παρουσία σας όταν είναι άρρωστο. Το χρέος σας είναι να θυσιάσετε κάποιες νύχτες αγρύπνιας για να προσφέρετε διαρκή παρουσία δίπλα στο μικρούλι σας.

Πότε πρέπει να ανησυχήσετε;
Είναι πολύ σημαντικό να θυμόσαστε πως το ύψος του πυρετού δεν συμβαδίζει πάντα με τη σοβαρότητα της λοίμωξης. Πολλές ιογενείς λοιμώξεις παρουσιάζουν συχνά πολύ υψηλό πυρετό αλλά και πολλές σοβαρές βακτηριακές λοιμώξεις δεν συνοδεύονται από πυρετό, π.χ. στα νεογνά. Πιο αξιόπιστο κριτήριο της σοβαρότητας της νόσου αποτελεί η «πεσμένη» γενική κατάσταση του παιδιού, όταν θα έχει υποχωρήσει ο πυρετός. Είναι δεδομένο το παιδί όταν έχει πυρετό να είναι γκρινιάρικο και με κακή διάθεση, αλλά η κατάστασή του πρέπει οπωσδήποτε να βελτιώνεται αισθητά, όταν η θερμοκρασία σώματος επανέλθει στα φυσιολογικά επίπεδα, δηλαδή να παρουσιάζεται ζωηρό και ευδιάθετο, χωρίς ιδιαίτερες ενοχλήσεις. Ο πυρετός συχνά συνοδεύεται από συμπτώματα όπως κεφαλαλγία, μυαλγίες, εμετούς, διάρροιες, εξάνθημα κλπ. Ενημερώστε άμεσα τον Παιδίατρό σας για την πορεία της νόσου όταν το μικρό σας έχει ηλικία κάτω των 6 μηνών.

Εν τέλει, επικοινωνήστε χωρίς καθυστέρηση με τον Παιδίατρό σας όταν:
– Το παιδί ξυπνά δύσκολα ή παρουσιάζεται υπνηλικό.
– Tο παιδί κλαίει απαρηγόρητα.
– Το παιδί πάσχει από χρόνιο νόσημα που το κάνει πιο ευπαθές σε σοβαρές λοιμώξεις.
– Παρουσιάζονται καινούργια συμπτώματα και η κλινική εικόνα του παιδιού επιδεινώνεται.

Άμεση επικοινωνία        6981 080369

Τελευταία ανάρτηση: